علماء ودانشمندان بندرلنگه

علماء وادباء وفقهاء ودانشمندان ورجال بندر لنگه وهرمزگان وبنادر جنوب فارس و شیبکوه ومناطق جنوب که در دوران گذشته در حیات بودند وبعداً روی در نقاب خاک کشیده‌اند و اشتهار یافته‌اند، وهمچنین آنهائیکه در حیات هستند که برای شرح احوال هریک از آنها خود کتابچه‌ای لازم است، برای مزید اطلاع خوانندگان عزیز فقط اختصاراً بذکر اسامی و بخشی از بیوگرافی آنها می‌پردازیم: حجت‌الاسلام آقا سید محمد عالم، شیخ الاسلام عبدالرحمن خالدی، حجت‌الاسلام سید شبر موسوی، شیخ الاسلام سید جعفر موسوی، شیخ الاسلام احمد السرحان، شیخ الاسلام شیخ رضوان، حجت‌الاسلام سید علی عرب، سالم بن ابراهیم الخاجه، حسین بن علی الوحیدی، شیخ الاسلام محمد علی خالدی، شیخ حسن رضوان، ابراهیم محمود درویش جابری(معروف به حاج ابراهیم جابری)، علی محموددرویش جابری(معرف به حاج علی جابری)، شیح صالح ادیب، شیخ قاسم قصاب، ملا عبدالکریم واحدی، عبداله واحدی، عباس انجم روز، محمد احمد هودی، حاج محمد بهزاد اسیری، محمد یوحا، چراغ اکبر رودباری، رئیس ابراهیم محمودیان، ملا محمد کوخردی، محمد شریف ملا احمدی، فاطمه قدم، حاجی آمنه حسن عمانی، رئیس حسن سعدی، حاجی محمد رضی بلوکی، حسین گله داری، عبدلواحد فکری، شیخ سلطان المرزوقی، بدر محمد امین، محمد عبدالرحمن علینا، ملا یوسف بلوکی، سید فضل سید جلال الدین، سالم محمد نجار(معروف به حاج سالم قریشی)

نگاهی دیگر به آثارتاریخی واقلیم بندر لنگه

بندرلنگه

مردم عمدتاً شیعة اثناعشری ، و عده ای هم سُنّیِ شافعی اند. شغل عده ای از اهالی ، صید انواع آبزیان ، بویژه ماهی و میگو، و دادوستد و دریانوردی است .

از جمله آثار باستانی آنجاست : مسجد قدیمی دهکدة دژگان ، در حدود 75 کیلومتری شمال شرقی بندرلنگه ؛ برج مدوّر داخل دریا در مغرب بندر کنگ ، واقع در شصت متری از ساحل دریا که ظاهراً قدمت نهصدساله دارد؛ و ویرانه های قلعة پرتغالیها در 45 متری مغرب برج مدوّر (سازمان جغرافیائی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ، ج 129، ص 7ـ8).

بندر لنگه طبق تقسیمات کشوری در 1316 ش ، به نام لنگه به صورت بخش (و دهستان حومه ) و قصبه و بندر (مرکز بخش و دهستان ) در شهرستان لار تشکیل شد. در سرشماری سال 1375 ش از کل جمعیت شهرستان بندر لنگه ، حدود 33% شهرنشین و بقیه روستانشین بوده اند.

2) شهرِ بندر لنگه (طبق سرشماری 1375 ش ، جمعیت 073 ، 21 تن )، از بندرهای جنوب ایران در خلیج فارس ، در شهرستان بندرلنگه ، در ارتفاع حدود دوازده متری از سطح دریا. این شهر درحدود 260 کیلومتری جنوب غربی بندرعباس (مرکز استان )، به طول حدود دو کیلومتر، به شکل نیم دایره در میان نخلستانهای گسترده واقع است .

نزدیک کرانه های این شهر، تخته سنگهای زیرآبی به موازات ساحل وجود دارد که به هنگام آرامش دریا و در مواقع مدّ در قسمت شرقی بندر می توان در ساحل پیاده شد (سلطانی بهبهانی ، ص 138؛ بایندر، ص 49). حداکثر دمای آن گاهی به ْ48، و حداقل دمای آن گاهی به ْ10 می رسد. میانگین بارش سالانة آن حدود 180 میلیمتر است .

بندر لنگه یکی از بندرهای زیبای جنوب ایران است . از آثار تاریخی آنجاست : شبستان و منار مسجدِ علی در ویرانه های شهر قدیمی ؛ زیارتگاه تَل خِضر یا خواجه خضر در حدود نُه کیلومتری شمال شرقی بندرلنگه ، در محلی به نام بَردغون / بردغان ؛ قلعة لَشْتان که ظاهراً در 904 با سنگ و ساروج در حومة بندر لنگه ساخته شده ؛ مناره ای به نام موسی بن حاجی محمدبن عباس به ارتفاع و قطر سه متر، با کاشیکاری که در 1306 ساخته شده است ؛ و آب انبارهای قدیمی سرپوشیده با سقف گنبدی در شهر که هنوز از آن استفاده می شود (سازمان جغرافیائی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ، ج 129، ص 8ـ10؛ سلطانی بهبهانی ، همانجا).

بندر لنگه به لحاظ داشتن لنگرگاه مناسب ، با بندرهای داخلی و خارجی سواحل خلیج فارس مناسبات بازرگانی دارد و با راه اصلی به طول حدود 105 کیلومتر با بندرخمیر * در شمال شرقی و با راه اصلی به طول 85 کیلومتر با بندر چارک و با بستک در شمال غربی پیوندهای اقتصادی دارد. در گذشته ، جادة قدیمی لار ـ بندر خمیر از بستک و لنگه می گذشت . فرودگاه بندر لنگه در پنج کیلومتری جنوب غربی شهر واقع است . لَنج سازی این بندر در منطقة خلیج فارس مشهور است .

پیشینه . بندر لنگه یا لنگه از آبادیهای قدیمی نیست . نام آن (لنگه ) از دورة قاجاریه یا اندکی پیش از آن در کتابها دیده می شود. در بیستم ربیع الثانی 1272 یک فروند کشتی جنگی انگلیسی به بندر لنگه حمله کرد و آنجا را به گلوله بست . مصطفی قلیخان میرپنجه قراگوزلو پس از دفاع کوتاه مدتی عقب نشست (هدایت ، ج 10، ص 730). در 1309، لُرد کُرزُن لنگه را از زیباترین و جالبترین بندرهای خلیج فارس و عمده ترین بندر ولایت لارستان می داند و می افزاید که از دیرباز با بحرین و سواحل عربستان داد و ستد داشته است و جمعیت آن را ده هزار تن تخمین زده که ایرانی و عرب و افریقایی بوده اند (ج 2، ص 490ـ492). عربها از قَواسم * / جَواسم بوده اند که اصل آنان در رأس الخیمه ساکن بودند. شهر از دو قسمت تشکیل شده بوده است : قسمت ساحلی با بازار سقف دار؛ و مساکنی که در سوی دیگر نخلستانها در قسمت داخلی واقع بوده ، و در سال فقط دو تا سه هفته باران داشته است . حکومت لنگه و جزایر پیرامون آن ، چندنسل با شیخ قبیلة قواسم و نایب الحکومة ایران بوده است (همان ، ج 2، ص 492).

در اواخر قرن نوزدهم ، به نوشتة سر پِرسی سایکس ، بسیاری از اهالی بندر لنگه به ساختن کشتیهای کوچک (لنج ) اشتغال داشتند که چوب آن از افریقا وارد می شد (ص 120). به نوشتة فسائی ، طی سالهای 1300 تا 1311، بندر لنگه بیشتر از دو هزار خانه داشت و از همة بندرهای خلیج فارس بزرگتر و آبادتر بود (ص 1522).

در اواخر دورة زندیه ، شیخ صالح از رأس الخیمه با هزار خانوار به بندر لنگه رفت و کلانتری آن ناحیه را از ضابط ناحیة جهانگیریه گرفت (همانجا). در 1315ـ1316/ 1898 با دستگیری و خلع یکی از شیوخ جواسم ، فرزند او شیخ محمد طغیان نمود که یکی از امرای محلی او را سرکوب کرد (سایکس ، همانجا).

در 1318/1900 سفاینِ شرکت کشتیرانی بریتانیا، هفته ای یک بار کالاهای انگلیسی را در بوشهر و بندرلنگه و بندرعباس تخلیه می کردند (همان ، ص 443). به نوشتة سدیدالسلطنه ، در 1330 هنگام تدوین کتاب او، جادة قدیمی بندر لنگه ـ لار نُه منزل بود که در طول راه «سیورسات نایاب » بود، اما آب مشروب وجود داشت (ص 707). در 1310 ش ، بندر لنگه از نواحی عباسی ، بوده است . جمعیت آن (بندر لنگه ) به 000 ، 16 تن می رسید، محل تجارت مروارید بود و 200 ، 2 خانوار و یازده قریه داشت (کیهان ، ج 2، ص 483). به نوشتة لوریمر، لنگه تنها شهر ساحلی بوده که عمدتاً متکی به تجارت خارجی بوده است (ج 8، ص 1089).

آثارتاریخی ودیدنی بندر لنگه

منزل سلطان العلما

منزل بستکی

آشنایی باشهرستان بندر لنگه

شهرستان بندر لنگه

شهرستان بندرلنگه در ۲۵۱ کیلومتری جنوب غربی بندرعباس ، یکی از قدیمی ترین بنادر جهان است. این شهرستان از سمت شمال با استان فارس و شهرستان بستک از سمت جنوب به خلیج فارس و از سمت شرق به شهرستان بندر خمیر و از غرب با شهرستان پارسیان هم مرز می باشد.وسعت این شهرستان معادل ۸۲۱۰ کیلومتر مربع و ۱۱،۵ درصد خاک استان را شامل می شودو دارای چهار نقطه شهری به نام های بندرلنگه ، کنگ ،بندر چارک و کیش می باشد . بر اساس نتایج سر شماری نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ جمعیت این شهرستان ۱۱۶ هزار نفر ثبت شده که بر این اساس میزان تراکم جمعیت در این شهرستان معادل ۱۴،۱ نفر در کیلومتر مربع می باشد….

شهرستان بندرلنگه ، منطقه ای باالنسبه ناهموار و دنباله رشته کوه زاگرس جنوبی که از تعدادی رشته کوه با قله های نه چندان بلند ، تعدادی دشت کوچک و بزرگ ،چندین جلگه میانکوهی و پایکوهی ، و بیش از ۳۰۰کیلومتر جلگه کم عرض ساحلی و یک چانه کم عمق بنام شوره زار مهرگان تشکیل شده است.از نظر توپوگرافی شهرستان بندرلنگه دارای دو شیب عمومی است یکی غربی – شرقی که امتداد کوههای موازی است و دیگری شمالی – جنوبی با شیب کوهپایه ای که میل به ساحل دریا دارد. از ارتفاعات شهرستان بندرلنگه به تبعیت از ناهمواری های استان دنباله چین خوردگی های منظم زاگرس هستند و همگی به طور منظم در امتداد و موازی با ساحل دریا استقرار دارند . ارتفاعات منفرد شهرستان در ردیف کوههای بسیار مرتفع محسوب می گردد. کوه شور (شب) در شمال شرقی بندرلنگه با ارتفاع ۲۶۸۱متر و کوه بادینی در شمال بندرلنگه با ارتفاع ۲۲۲۵متر از بلند ترین نقاط این شهرستان محسوب می شود. بطور کلی می توان گفت شهرستان بندرلنگه یکی از شهرستان های پر عارضه و ناهموار استان هرمزگان است .

اقلیم :

شهرستان بندرلنگه در عرض جغرافیاییبسار پایین قرار دارد و تا مدار استوایی فاصله چندانی ندارد و به علت نزدیکی به مدار رأس‌السرطان دارای آب و هوایی گرم است و از لحاظ تقسیم بندی اقلیمی در ردیق اقلیم گرم و مرطوب به حساب می آید و در هیچ ماه و روزی از سال درجه حرارت به کمتر از ۶ درجه سانتی گراد نرسیده است .

پیشینه تاریخی و گردشگری :

شهر بندرلنگه با ارتفاع ۱۴ متر از سطح دریا و تاریخی درخشان و پر رونق هنوز به عنوان عروس و مروارید خلیج فارس دارای قابلیت ها و مزیتهای فرواوانی می باشد. مهمترین آثار باستانی بندرلنگه عبارت است از :مسجد علی – مناره ابن عباس که احتمال دارد مربوط به دوره قاجاریه باشد (۱۲۸۰ ق) – مسجد غیاث (۱۲۹۰ ق) - مسجد حاجی خداداد – مسجد افغان (۱۲۷۰ ق) مسجد آقا سید عبدالقاهر – حسینیه غضنفری – قلعه ی لشتان – باغستان گشته – بندر ملو .

خطوط طول و عرض

براساس اطلاعات موجود در ۵۴ درجه و ۳۰ دقیقه طول شرقی و در ۲۶ درجه و ۱۸ دقیقه عرض شمالی از نصف النهار مبدأ واقع شده‌است.

فاصله بندر لنگه با شهرهای اطراف

فاصله بندر لنگه تا شهر لار ۲۸۰ کیلومتر و تا بندر عباس ۱۹۲ کیلومتر و تا بوشهر ۴۲۰ کیلومتر و تا شهر بستک ۱۷۰ کیلومتر است. هوای شهر بندر لنگه مانند سایر شهرهای ساحلی مرطوب و در تابستان گرم است.

جمعیت

جمعیت شهر بندر لنگه طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۶۱۷۵ نفر بوده‌است ^[۱].

طبیعت

پیرامون بندر لنگه.

اغلب زمینهای شهرستان بندر لنگه دارای قابلیت مرتعی است ومناسب‌ترین اراضی جهت استفاده‌های مرتعی وبرداشت علوفه محسوب می‌شوند. در اطراف لنگه درختان بزرگ و تنوهمندی وجود دارد مانند: کُنار، کُور و سمر، سَلَم و غیره، در زمان قدیم مردمان لنگه از هیزم این درختان برای پخت‌وپز وبرای تدفئه خانهاشان استفاده می‌کرده‌اند.

در کوههای اطراف بندر لنگه حیوانات و پرندگان مختلفی وجود دارند مانند: آهو، روباه، گرگ، شغال، جوجه‌تیغی وکفتار. از پرندگان مانند: کبک، شاهین، و قُمری و بلبل و تیهو غیره از پرندگان کوهی وصحرائی.

نقد سازنده

منشور نقد سازنده

نويسنده: زهرا عسگري

مردم و مسئولين در يک جامعه پويا و زنده دائما شرايط حاکم بر جامعه را رصد مي کنند، عملکردها را زير ذره بين قرار مي دهند، انتقاد مي کنند ، راه حل ارائه مي دهند و .... اينکه تحليل صحيح از فضاي جامعه چه ويژگي هايي بايد داشته باشد تا دچار آسيب هايي همچون منفي بافي، سياه نمايي از وضع موجود، مايوس کردن جامعه و ... نشود؛ موضع نوشتار ماست.
    غالبا در زمان تغيير دولت ها اين مساله اهميت بيشتري مي يابد ، بالاخص توسط کانديداهايي که براي بدست گرفتن دولت بعدي تلاش مي کنند. نکته اساسي در باب شکل گيري فضاي اسلامي، اخلاقي و منطقي در يک جامعه اسلامي ، وجود فرهنگ صحيح نقد و انتقاد است . وجود اين فرهنگ تبعات اثر گذاري در پيشبرد اهداف جامعه به همراه خواهد داشت. اين مساله بار ها در فرمايشات رهبر فرزانه انقلاب به همه آحاد مردم و به خصوص مسئولين گوشزد شده است. قبل از برگزاري انتخابات رياست جمهوري ايشان در سالگرد رحلت حضرت امام (ره) در 14 خرداد، خطاب به نامزدهاي انتخاباتي 1392 فرمودند:
    « نامزدهاي محترم از هر چيزي كه مي خواهند انتقاد كنند، اما متوجه باشند كه معناي انتقاد، بي انصافي، منفي بافي و سياه نمايي نيست، بلكه جوهره ي انتقاد به معناي عزم و نيت و تلاش براي حل مشكلات و پيمودن راهي پرافتخار است. من به برادراني كه مي خواهند اطمينان اين مردم را به سمت خودشان جلب كنند، نصيحت مي كنم كه منصفانه حرف بزنند؛ انتقاد كنند، ليكن انتقاد به معناي سياه نمايي نباشد؛ به معناي انكار كارهاي بسيار برجسته اي نباشد كه انجام گرفته است .»
    چند نکته اساسي در بيانات ايشان به چشم مي خورد:
    1- ايشان جوهره انتقاد را به معناي عزم و نيت و تلاش براي حل مشکلات و پيمودن راهي پر افتخار مي دانند. با چنين نگاهي به نظر مي رسد اولين شاخصه براي فرد انتقاد کننده، نيت او مي باشد. اينکه نيت منتقد با اين تعبير از جوهره انتقاد همخواني دارد يا خير؟
    2- لازمه انتقاد از نظر ايشان انکار جهات مثبت نيست.
    ايشان در همين راستا چند توصيه عملي هم به نامزدهاي انتخاباتي داشتند: از جمله اينکه در بيان طرح هاي خود براي حل مشکلات اقتصادي کارهاي انجام شده را نفي نکنند، وعده هاي نشدني ندهند، به گونه اي حرف نزنند که بعدا شرمنده شوند و به بهانه گيري روي آورند؛ که به فلان فلان علت نگذاشتند فلان کار را انجام دهيم.
    اگرچه دريازدهمين انتخابات رياست جمهوري حماسه سياسي به معناي واقعي کلمه رقم خورد و همگان شاهد اتفاقات مبارکي همچون سعه صدر کانديداهاي مغلوب و هوادارانشان و ظرفيت پذيرش شکست در آنها بودند و عظمت حماسه مردم با بد اخلاقي ها و غفلت زدگي هاي عده اي خدشه دار نشد اما در فضاي رقابت هاي انتخاباتي شاهد رعايت اصول صحيح نقد نبوديم تا آنجا که رهبر فرزانه انقلاب با گلايه از برخي حرفهاي نامزدهاي انتخاباتي در برنامه هاي دوران تبليغات فرمودند :
    « دولت كنوني در كنار نقاط ضعفش، نقاط قوت فراواني نيز دارد و چقدر خوب بود كه نامزدهاي محترم با نگاهي منصفانه در كنار بيان نقاط ضعف، به خدمات مهم دولت و كارهاي زيربنايي و سازندگي آن نيز اشاره مي كردند.»
    منش و روش رهبر انقلاب در طول سال هاي متمادي و در رابطه با افراد مختلف اعم از روساي جمهور و ديگر مسئولين همين گونه بوده است تا آنجا که حتي در سال هاي گذشته برخي انتقادات صورت گرفته از سوي مسئولين را با متانت خاصي پاسخ دادند. براي درک بهتر اين روش و منش، در اينجا به بازخواني پاسخ رهبر معظم انقلاب به نامه مرحوم آيت ا.. طاهري در تيرماه 1381 مي پردازيم؛ نامه اي که در شرايط خاص اوايل دهه 80 نوشته شد و سراسر انتقاد و سياه نمايي از وضع موجود در جامعه بود. رهبر معظم انقلاب در پاسخ خود به اين نامه به چند نکته مهم اشاره کردند:
    ايشان نفس انتقاد کردن را اشتباه ندانسته و حتي در نامه خود مي نويسند: انتقادات شما به حق است.
    در ادامه از آنجا که نگاه معظم له به انتقاد همان گونه که در 14 خرداد 92 تشريح کرده اند، عزم و نيت و تلاش براي حل مشکلات و پيمودن راه افتخار است ، مي فرمايند:
    «اينها مطالب حقّي است كه اينجانب در چند سال اخير بارها در اجتماعات عمومي و نيز در ديدار مسئولان ذي ربط درباره ي آن هشدار داده و بسيج همه ي امكانات را براي مبارزه با فقر و فساد و تبعيض از همه خواسته ام. اكنون هم معتقدم جز با جهادي مخلصانه و برخاسته از احساس درد و احساس خطر، اين شجره هاي ملعونه قلع نمي شود و اين محتاج همكاري و همصدايي همه بخصوص صاحبان موقعيتهاي حكومتي و اجتماعي است.»
    سپس در ادامه به سه امر محوري براي رفع مشکلات مردم اشاره مي کنند:
    «امروزه براي رفع مشكلات مردم سه امر محوري وجود دارد، يكي توليد كار و اشتغال براي نسل جوان پراستعداد و پرشمار اين كشور است ... دوم مبارزه با فساد اقتصادي در دستگاهها است كه اگر عزم همگاني بر آن قرار نگيرد همه ي تلاشهاي دولت كنوني و دولتهاي قبلي را خنثي و دستاوردهاي نظام مقدس ما را ضايع مي سازد ... واز همه مهم تر وحدت ملّي و يكصدايي مسئولان و خواص است كه اگر مخدوش شود هيچ حركت سازنده به سامان نمي رسد.»
    نکات بسيار ظريف تري در اين نامه در ارتباط با فرهنگ نقد وجود دارد. ايشان به خصوص مسئولين را مورد خطاب قرار داده، از آن ها هوشياري و دقت نظر بيشتري را مي طلبند و با اشاره به سوء استفاده ضد انقلاب از اطلاعيه منسوب به آقاي طاهري و وانمود کردن آن به مقابله با سياست هاي امام راحل و نفي نظام اسلامي و شعارهاي آن، يک توصيه مهم مي کنند، که اين توصيه در همه زمان ها و به همه افراد است:
    «همه ي ما در گفتار و اظهار خود هوشياري و دقت و اخلاص بيشتري به كار گيريم و نگذاريم وحدت و انگيزه اين ملت بزرگ و قهرمان خداي نخواسته با غفلت ما مخدوش شود.»
    ايشان ضمن تاکيد بر اهميت مبارزه با فساد مي فرمايند :
    « فساد را فقط در اشخاص دور دست نبينند، بلكه در نزديكان خود و اشخاص ظاهراً مورد اعتماد خود هم آن را حس و با آن مبارزه كنند. بلاي گرفتاري در مُشت اطرافيان نامطمئن موجب شد كه يكي از ياران و شاگردان نزديك امام در اواخر عمر آن يگانه ي زمان، مطرود ايشان واقع شود و او را از دخالت در امور سياسي منع شرعي كنند و باز اگر آن شخص به اين تصميم و اخطار حكيمانه ي استاد و مراد خود عمل مي كرد يقيناً مشكلات بعدي را براي خود و كشور به وجود نمي آورد.»
    آنچه در سرتاسر نامه رهبر انقلاب به چشم مي خورد، سراسر هوشياري و بيداري است. ايشان نه تنها تلاش مي کنند افراد را نسبت به تجربيات گذشته پند دهند بلکه در هر جمله از ايشان مي توان راهبرد اميد به آينده را مشاهده نمود .
    اميدواريم ما نيز در گفتار و نوشتارمان از اين شيوه که منبعث از فرهنگ ديني مان مي باشد ،بهره گيريم .
    و در پايان؛ «واقعيت اين است كه ملّت ايران توانسته است در همه صحنه ها پيش برود، مانعها را بشكافد، قدم بردارد و جلو برود؛ هم در صحنه علم و هم در صحنه معنويّت. هم در صحنه دين، هم در صحنه اخلاق. هم در صحنه اقتصاد، هم در صحنه نيروي مسلّح و غيره و غيره و غيره. البته ممكن است به قدري كه توقّع داشتيم، نشده باشد؛ اما از آني كه ديگران خيال مي كردند، بسيار بيشتر شده است. آينده هم، آينده روشني است. به بركت اسلام، آينده اين انقلاب، آينده اين نظام و آينده اين كشور، آينده اي بسيار روشن و درخشان است. آني كه بايد اين آينده را شكل دهد، عمدتاً شما جوانان هستيد.»
(بيانات رهبر انقلاب در ديدار جمعي از دانش آموزان ودانشجويان 11/8/1373)

    
   

 روزنامه كيهان، شماره 20546 به تاريخ 29/4/92، صفحه 8 (سياسي)

قابل توجه مسئولین محترم شهرداری

حضرت آيت الله خامنه‌اي با اشاره به مراجعات بسيار زياد مردم به

شهرداریها، لزوم ارتباط مسئولان شهري با مردم را يادآور شدند و

خاطرنشان كردند: در مراجعات مردمي بايد تسهيل و تسريع كار مردم،

تكريم آنان و اعتماد سازي به عنوان چهار شاخص مهم مورد توجه

جدی قرارگیرد.          ديدار اعضاي شوراي اسلامي، شهردار و شهرداران تهران با رهبر معظم انقلاب اسلامي(13/12/1384)